το καλοκαίρι είδα στη θάλασσα μία χελώνα, αργά το βράδυ, να βγαίνει από το νερό, στη στεριά!

συγκλονίστηκα 

επέβαλε την σιωπή και την ιερότητα της ύπαρξής της στον 
τόπο
σεβασμός 
και μία ακινησία που περιέχει όλη την κίνηση
Μεγαλοσύνη 
Τόσο απαλή η ατάραχη σιωπή της και  Σοφία 
που 
μόνο σιωπηλά βιώνεται 





μιλήσαμε και με ιερότητα μου έδειξε , σιωπηλά,  την Δημιουργία
Κοίταξε με ..μου είπε ! 
βγαίνω από νερό....αφήνω τα αυγά μου στη Γη , στην απαλή ζεστή χρυσαφένια άμμο και μπαίνω πάλι στο νερό
και εκείνα μετά από καιρό βγαίνουν και περπατάνε πάλι στο νερό και γυρίζουν μετά από 60 χρόνια να γεννήσουν τα αυγά τους εκεί που γεννήθηκαν! 
τα όργανά μου μένουν νέα σαν παιδιού μέχρι να μετουσιώσω το σώμα μου
μέχρι την τελευταία στιγμή  ''εδώ'' , είναι τα όργανά μου νέα , καθόλου γερασμένα ! 
είμαι αδερφή του Ελέφαντα 
και βρίσκομαι πάντα στο σπίτι μου! 
μέσα Μου! 
και έτσι , Είναι σπίτι Μου όλη η Γη ! 





η ιερότητα της σιωπηλής ύπαρξής της 
συντονισμένη με τον Αληθινό Χρόνο
Χορεύει αφημένη στο νερό της Δημιουργίας
αιώνια!
Κίνηση,  με ευγνωμοσύνη τόσο βαθιά , που σαν μήτρα δεν ξεχωρίζει από το αίσθημα της ουσίας του νερού
Μέσα της η Ευγνωμοσύνη με την λάμψη της σιωπηλής χαράς και της βαθιάς γνώσης του ότι Είναι , σαν το πιο διάφανο χρυσάφι και βαθύ βυσσινί μαζί, ξεγυμνώνει κάθε ψέμα
και Δηλώνει Την Αλήθεια όλης της Ύπαρξης.
και θυμάσαι ! 


Απολαμβάνει μόνιμα το ταξίδι της
Βίωμα 


Σιωπηλά Ευτυχισμένη




0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου